• bir günahın arsız tebessümüyle sayfa sonlarına atılan imzalar şöhretimizle başlıyor . bilmiyordum sözün büyüğünü bir ömürde söylenmeyeni yorgun şiir akşamlarında sıyrılan yüzlerin cam kenarında buğulu bir şarkının anlattığı göğe üflenmiş yalanlar, birkaç doğum günü, o buruk neşe diyemedim ki ben ettim karnıma o soğuk vurdu anne . mazur göreceksin biliyorum,…

    Devamını oku: Yatalak Akşamlar
  • Zamansız tasalar

    zamansız tasalar dökülüyor dilinden şiirlerin adı belli sanı belli yaşamak, diken üstündedir gül bahçelerinde en çok bunu bilelim bilelim karanlığın arka sokaklarında neler oluyor bir terin dökülüşü gibi neden seyrediliyor bir çocuğun son nefesini verişi şu akıp giden suya kaçıncı defadır bakılıyor iki büyükten bir küçük çıkarılırken yavaş yavaş yanaşılırken geceye eğriler yukarı doğrular aşağı iken -bu bir masal değil- bir bütün olarak bakılsın sofistike savunmalara iki küçükten…

    Devamını oku: Zamansız tasalar
  • Gerçekten mi? Değiştirmediğimiz her durumu seçiyor muyuz?Bu soru beni uzun süre etkisinde bıraktı. “Nasıl olur!”dedim. Şikayet ettiğim ama düzeltmek için hareket etmediğim her durumu seçmiş mi oluyorum? Bazen geçerli bahanelerimiz olamaz mı? Yani mevcut durumu düzeltemeyecek kadar geçerli bir bahane. Hayatımdan ve yaşadığım şeylerden memnun değilsem ve düzeltemiyorsam, bu duruma sıkışıp…

    Devamını oku: Şikayetlere
  • Bir telefon beklemek ya da bir telefon etmenin kararsızlığı. İnsan ne için kararsız kalır? Seçeceği şeyin getireceği acıyı mı hesaplar? Ölümünü bekleyen ya da haberli habersiz son yolculuğuna çıkan insanlar. Peki ya cennet nedir? Belki psikanalitik görüşün dediği gibi acıdan kaçmak ve hazza koşmak olgusu bir nevi cennettir. Çünkü bize…

    Devamını oku: Acıdan Kaçmak ve Kimlik
  • Sevmeye ve Sevilmeye

    Uzun bir aradan sonra yine o akışı hissediyorum. İçimde kelimeler titriyor, kıpırdanıyor; onları susturan her mantıklı gerekçeyi zorluyorlar ve “Bizi gün yüzüne çıkar!” diyerek bağırıyorlar.Artık bu dakikalarda kalemimin kontrolünü kaybediyorum. Hepimize sevgi taşıması temennisiyle… Sevmek, sanırım dünya üzerinde en saf, en masum, belki de en gerçek duygudur.Hep sevilme kaygısı taşıdığımdan…

    Devamını oku: Sevmeye ve Sevilmeye
  • Biyolojik Aristokrasi: Yeni Dönemin Burjuvalaşması mı? Gıda, İklim ve Sonsuz Gençlik Arasında Bir Distopya

    Biyolojik aristokrasi terimini ilk duyduğunuzda, aklınıza eski zamanların “mavi kanlı” asilleri, dükleri ve kontları gelmesi çok doğal. Ancak bu terim, çok daha güncel ve rahatsız edici bir gerçeği işaret ediyor olabilir. Biyoteknoloji ve genetik bilginin, toplumda yeni ve yıkıcı bir sınıf ayrımı yaratma potansiyeli. Bu, bir nevi, tarihteki burjuva sınıfının…

    Devamını oku: Biyolojik Aristokrasi: Yeni Dönemin Burjuvalaşması mı? Gıda, İklim ve Sonsuz Gençlik Arasında Bir Distopya
  • Otuzlara

    İstanbul’un en güzel manzaralarından birine sahip, minik bir kafenin ıssız bir köşesinde kaleme alıyorum, bu yazıyı. Boğaz’ın suları hırçın bugün,  dalgalar bembeyaz köpüklere dönüşerek kırılıyor .Ne zaman başımı kaldırsam bir gemi geçiyor usulca.Ne garip ki otuzlarımı karşılıyorum bugün. Her hangi bir güne uyanır gibi uyansam da bambaşka bir dönüm noktasında…

    Devamını oku: Otuzlara
  • Kafesteki Kuş : Özgürlükten Kaçış

    İnsan her zaman özgürleşmekten bahsedip durur. Özgürleşmek istediğini, özgürlüğüne engel olanlara nasıl da sinir olduğunu anlatır. Kendini kafesteki bir kuş gibi anlatır. O kendini bir kartal, atmaca, şahin gibi bir kuş olarak düşünür. Kafese girmemelidir, kafeste kalmamalıdır. Bir açılsa kilidi, aslında neler yapacaktır, nasıl da uçacaktır, nerelere gidecektir de kafesi…

    Devamını oku: Kafesteki Kuş : Özgürlükten Kaçış
  • Kararlara

    İnsan olmak meğer seçim yapmaktan ibaretmiş.Hayat beni daima iki seçenek arasında bırakıyor ve eğilip kulağıma “Hangisini seçiyorsun?”diye fısıldıyor. O an kulaklarımdan bedenime yayılan soğuğun tarifini size yapabilmem mümkün değil.  Bir yanım elde ettiğim şeylerin güzelliği ile mutluyken bir yanım seçmediğim yönde kalan olasılıkların acısını taşıyor. Damarlarımda hep acabalar dolaşıyor ……

    Devamını oku: Kararlara
  • Zamana

    Zamana seslenmek benim gibi birine düşer mi , bilmiyorum. Ama koca bir seneyi sanki dün başlamışız gibi sona erdirirken, birseyler söylemeliyim. “Ey zaman, sana güven olmaz bilirim. Mutlu anlarda hızla geçer, sıkı sıkı tutsam da bitersin. Hüzünlü anlarımda ağdalaşır, balçıklaşır akmazsın . Sen donuklaşınca ben saatleri takvimleri yok etmek isterim,…

    Devamını oku: Zamana

Biz Zamerais

Zamerais blog web sitemize hoş geldiniz!

Hadi Bağlantıya Geçelim!